شماره‌ی ششم/صفحه چهار

01:46 1405/6/25 | Powerful
سردبیر ماهنامه‌ی تنور نهاد بین‌المللی سکارنای من شیدا

یک مقاله‌ی سیاسی بخوانیم ...

 

شاید نیازی نباشد در خصوص این موضوع اظهر من الشمس دست به قلم شوم! اما بخاطر شیدای عزیز صاحب نظر خواهم بود.

از سری روشهای جویدن مغز ايرانيان به دست ضحاکیان این است که گاهی در رسانه‌های جمهوری اسلامی ایران بعنوان برگ برنده گفته می‌شود فلان سلبریتی مهاجر قصد دارد به کشور بازگردد. از آنجایی که تمامی افراد شاغل در مشاغل ارائه شده توسط جمهوری اسلامی در واقع عضوی از بدنه‌ی آنند، درصورت مهاجرت آن هم به کشورهای دشمن و کفرآمیز در تعبیر این نظام، علامت سؤال در اذهان ناجویده و سلامت ایجاد میشود که قسم خروس یا دم حضرت عباس!؟ این علامت سؤال که دست بر قضا خوش‌آیند جمهوری اسلامی نیز نیست حس سردرگمی، انزجار، خشم و عدم اطمینان می‌آفریند و سبب می‌شود جامعه آرام آرام از بردگی فکری و سپس عملی رهایی یابد. به طبع آن قدرت نظام مزبور کاهش یافته و دچار افول و فروپاشی می‌شود. مسلماً این چیزی نیست که سازمانی چون جمهوری اسلامی ایران و کشورهای مقصد مهاجرت و البته خود مهاجران بخواهند.
بطور کلی این اخبار معمولاً در کش و قوس‌های چپاولهای اقتصادی و یا در سایر بحران‌ها عنوان می‌شوند تا از حجم تنش‌ها کاسته شود و ایرانیان به کشور و شرایط خود امیدوار گردند و یا بدنبال راهی متفاوت و حتی بهتر نباشند.
این در حالی ست که آمد و شد افراد مذکور به راحتی به ایران انجام می‌شده و می‌شود فقط تا پیش از این مسکوت بوده است.
علاوه‌بر آن مهاجرت معکوس در هر جامعه‌ای امکان دارد رخ دادن دهد و دلایل مختلفی میتواند داشته باشد.
امور شغلی، نارضایتی از کشور جدید و ضایعات عاطفی مهمترین علت‌ها در مهاجرت معکوسند.

بسیاری از مهاجران طی سفرها و ارتباطات مختلف خود با کشور اولیه برای کشور جدیدشان خدماتی انجام می‌دهند که این خدمات می‌تواند اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و حتی جاسوسی باشند. پس مهاجرت معکوس همیشه نقطه‌ی قوّت برای کشور اولیه نیست زیرا می‌تواند تله‌ای برای آن و مردمش نیز باشد. در کنار آن مهاجرت معکوس اگر پروپاگاندای نباشد می‌تواند به دلایل بسیاری ایجاد ناهنجاری، عدم امنیت و تنش کند.
برای مثال در مهاجرت معکوس تعدادی از سلبریتیهای سینمایی عنوان شده که هدف ارتقاء سطح هنری ایران است! جالب است این افراد در حیطه‌ی کاری خود بنجول محسوب می‌شوند و با فرهنگ عمومی ایران سازگاری ندارند بگونه‌ای که همین تفاوت سبب مهاجرتشان بوده است و اگر پستی بلندیهای سیاسی_اجتماعی_عقیدتی در ایران و خاورمیانه نباشد کلاً محو خواهند شد و محل کارشان روسپیخانه خواهد بود.
بیایید واقعگرا باشیم و تمام علت‌ها را در نظر بگیریم و خواب خرگوشی را به چرت عصرانه واگذاریم. مهاجرت معکوس به نفع آحاد مردم نیست اما به نفع مهاجران مذکور و نظام و دولی که آبشخور مهاجران است، از جهت حفظ و ارتقا قدرت، قطعاً است.

اینجاست که باید گفت چه خوش گفت شاعر:
دیگی که برای ما نجوشه
سر سگ توش بجوشه

 

🖋به قلم سردبیر و به 🐝خبررسانی شیدا

جستجو
درباره

نهاد بین‌المللی سکارنای من در سال ۲۰۲۰ با رویکردی متفاوت و کارآمدتر از گذشته به جهان، توسط دکتر اسماء دگلی(هلی آ/آی هو/هیاهو) بنیان شده است. اسماء دگلی سردبیر کنونی "ماهنامه تنور" نیز بوده و تنور تیم متشکل از سیزده عضو فعال و زبده‌ بین‌المللی ست.

دفتر مرکزی《نهاد بین‌المللی سکارنای من》،《ماهنامه تنور》و سایر فعالیت‌های علمی_پژوهشی_فرهنگی_هنری_حقوقی_مدنی_سیاسی_محیط‌زیستی_عقیدتی_نیکوکاری وابسته‌ به نهاد بین‌المللی سکارنای من، در ایران_گیلان_رشت واقع است.

تنور زندگیتان همواره گرم و روشن.

هیچ نمی‌ماند جز مهر🌱

☎️ ۰۱۳۳۲۱۱۶۷۸۰ ، ۰۹۳۳۶۳۳۰۰۲۵

📧 https://t.me/Looklookiii

📮 ایران، گیلان، رشت، بلوار گلسار، خیابان ۱۰۴ ****

📩 Dr.asmadagali@gmail.com 

نویسندگان